عاشق سفر

سفرنامه زهرا به سریلانکا

 

    هزینه ورود به اماکن تاریخی و دیدنی و یا پارک­ها

بلیت ورودی به اماکن تاریخی و دیدنی و یا پارک­ها (پارک­های خاص مانند batonical gardenها) خیلی بالاست. برای مثال بلیت باتونیکال گاردن (پارک گل و گیاه) که در  اکثر کشورها مجانی است 6000 تومان است. برای سفر علاوه بر کتاب Lonely Planet و منابع اینترنتی می­توانید از طریق سفارت این کشور واقع در خیابان بهارجنوبی-اتوبان صدر (با بهار جنوبی حوالی هفت تیر فرق دارد) بروشورهای جاذبه­های گردشگری و تبلیغاتی این کشور را تهیه نمایید.

برنامه ریزی سفر ما

ما برای یک سفر 11 روزه برنامه ریزی کرده بودیم که تقریبا کل قسمت مرکزی و جنوبی این جزیره بسیار زیبا را ببینیم (قسمت شمالی در اختیار تامیل­ها و قسمت مرکزی و جنوبی کشور که تحت نفوذ دولت مرکزی است از امنیت بیشتری برخوردار است.) به نظر می­رسد که بهترین روش برای برنامه ریزی استفاده از کتاب Lonely Planet باشد. سایت اینترنتی آن مطالب بسیار جزئی تری نسبت به کتابش دارد. اما متاسفانه این کتاب در ایران نایاب است، و ما فقط در کشور مقصد توانستیم آن را پیدا کنیم. ناگزیر شدیم برای برنامه ریزی از اطلاعات برنامه­های تورهایی که خلاصه­ای از برنامه­ی سفرشان را روی اینترنت می­گذارند استفاده کنیم.

ساعت 23 به کلمبو رسیدیم و شب را منزل دوستی که از طریق سایت couch surfing پیدا کرده بودیم گذراندیم. (هرچند همه دوستان با این سایت و سایت­های مشابه آشنایی دارند٬ اما باز هم یک توضیح کوچک اینکه هدف این سایت­ها توسعه گردشگری ارزان است. شما با عضویت در این سایت­ها می­توانید در کشور مقصد با دوستانی که عضو هستند ارتباط برقرار کرده و به جای هتل به منزل آنها بروید و نیز خود شما ممکن است در سال میزبان چند مهمان خارجی باشید که خالی از لطف نیست.) دوست ما که شخص بسیار با محبت و مهمان نوازی بود٬ فردا با صبحانه محلی از ما پذیرایی کرد. به علاوه برنامه سفرمان را مطالعه کرد و تغییرات کمی در آن انجام داد.

سیگیریا اولین مقصد ما بعد از کلمبو

فردا صبح به سیگیریا رفتیم مسافت زیادی بین کلمبو و سیگیریا نیست اما چون راه های این کشور بسیار باریک و شلوغ است و خودروها کمتر از 50 کیلومتر در ساعت سرعت دارند (البته بهتر است که بیش از این هم سرعت نگیرند)، ساعت 11 حرکت کردیم و ساعت 16 به مقصد رسیدیم (البته با اتوبوس معمولی رفتیم، بعدها فهمیدیم که اتوبوس­های دیگری هم هست معروف به اتوبوس A/C Private یعنی خصوصی ایرکاندیشن دار، که وضعیت قابل قبول­تری داشتند). جاذبه­های این منطقه صخره معروف سیگیریا و بالن هوای گرم است. سیگیریا بافت شهری ندارد و تقریبا حالت روستا دارد و توریست اگر از هتل­های مناسب استفاده نکند از نظر بهداشتی و تهیه آب و غذای مناسب خیلی در مضیقه است. قیمت هتل­ها تقریبا از شبی 80 دلار شروع می­شود و تا خداتومان هم می­رسد قیمت هتل لوکسی که در میان یک تالاب مصنوعی ساخته شده بود، شبی 350 دلار برای تک اتاق بود، یک هتل لوکس دیگر هم بود که جرات پرسش راجع به قیمتش را پیدا نکردیم، ولی واقعا زیبا بود. ما در مهمان­پذیر Lakmini با قیمت شبی 20 دلار اقامت کردیم. فردا صبح صخره سیگیریا را دیدم و سوار بالن شدیم. تجربه بالن سواری بسیار جالب است اما کلا سیگیریا جای مناسبی برای ماندن نیست و شاید اگر بتوان بالن را در شهر دیگری سوار شد 

 

دیدن صخره سیگیریا ارزش این همه دوری مسیر و تحمل شرایط سخت سیگیریا را ندارد (البته علایق افراد فرق می­کند و هر جایی ارزش یک­بار دیدن را دارد، ولی ما خیلی در سیگیریا سختی کشیدیم).

 

تجربه بالن سواری در سیگیریا

بالن سواری بخصوص برای اولین بار بسیار مهیج است. به خصوص اینکه بالن از روی منطقه مسکونی گذر می­کند واکنش­های مردم دیدنی است. زمان پرواز بالن، بچه­های مدرسه دنبال بالن کوچه به کوچه (البته کوچه راه­های خاکی میان جنگل است، نه میان خانه­ها) می­آمدند و دست تکان می­دادند و ما را صدا می­کردند.

(زمان سوار شدن بالن صبح کمی بعد از طلوع آفتاب است.) هزینه بالن نفری 150 دلار بود. وقتی از زوج انگلیسی که مدیریت بالن را بر عهده داشتند، تخفیف خواستیم، گفت این بالن ارزان­ترین بالن کره زمین است. در انگلیس قیمت بالن نفری 150 پوند است، یعنی نزدیک به 10 برابر). زیبایی­های بالن سواری، یکی این است که خیلی خیلی آرام حرکت می­کند، ارتفاع گرفتن، حرکت افقی و نشستن بسیار آرامی دارد، مثل حرکت گل آفتاب گردان، که هم حرکت می­کند و هم قابل حس نیست. جهت حرکت بالن نیز در اختیار خلبان آن نیست!. به هر سمتی باد بوزد، به همان سمت حرکت می­کند. خانم خلبان، یک GPS داشت و با بی­سیم با همسرش در تماس بود. آن طوری که ما فهمیدیم، ظاهرا همسرش با توجه به وضعیت باد، به او می­گفت ارتفاعش را تنظیم کند، تا تقریبا روی مسیر حرکت کنترل داشته باشند، اما در نهایت بالن وسط یک منطقه بدون دست­رسی فرود آمد. گروه پشتیبانی (crow) هم با یک ون برای جمع کردن و بردن بالن آمدند. خانم خلبان هم کلی از خوبی این گروه و این که همیشه با فاصله کمی از فرود بالن در هر شرایطی به آن می­رسند برای ما صحبت کرد.

مقصد بعدی ما شهر کندی

روز بعدی به شهر کندی رفتیم. در میانه راه سیگیریا به کندی، معبد "غارهای شگفت انگیز" وجود دارد. این معبد بسیار زیباست، و بخشی از آن درون مجموعه­ای از غارهاست. مجسمه بزرگی از بودا در بیرون آن است و تعداد زیادی مجمسه راهبان بودایی در اطراف آن ساخته­اند که در حال اهدای هدایایی به بودا هستند.

به کندی که رسیدیم، راننده­ی tuk tuk یا همان موتور سه چرخ اطراف دریاچه مرکزی شهر ما را پیاده کرد. مانند شمال خودمان، افراد زیادی به مسافران پیش­نهاد اتاق و مهمان­خانه می­دهند. اگر کتاب راهنمای مسافر lonely planet دارید، مستقیم سراغ مهمان­خانه­های توصیه شده­ آن بروید، ما ابتدا به یک کافی نت رفتیم، چند مهمان­پذیر را پیدا کردیم و با تلفن وضعیت خدمات و کیفیت اتاق­ها (مخصوصا تمیزی و دوش آب گرم) را چک کردیم و در نهایت مهمان­پذیر پالم گاردن را انتخاب کردیم. رئیس مهمان پذیر با ماشین به دنبال ما آمد (خیلی از مهمان پذیرها برای جلب مشتری این کار را انجام می­دهند.) و ما از اینکه مجبور نبودیم کرایه تاکسی بدهیم کلی خوشحال شدیم. (روز قبل در سیگیریا کلی متضرر شده بودیم.) غذای مهمان پذیر پالم گاردن به نسبت خوب بود و ما روزگار خوشی در آنجا داشتیم. فردا یک گشت یک روزه داشتیم که از رقص محلی سریلانکا و محل نگهداری بچه فیل­های یتیم و باتونیکال گاردن و کارخانه تولید جواهرات دیدن کردیم. البته معبد توس تمپل (که معتقد بودند دندان بودا در آن نگه­داری می­شود) هم از دیدنی­های این شهر است که ما زمان برای دیدن این تمپل نداشتیم. حتی اگر شما علاقه به جواهرات هم نداشته باشید در سریلانکا آنقدر جواهر می­بینید و وسوسه می­شوید که بالاخره خرید خواهید کرد. البته کلا به هیچ سنگ جواهری هم نمی توانید اعتماد کنید که آیا قیمت واقعی است یا دو برابر! اما مزیت خرید از کارخانه این است که شما می­توانید در لحظه سنگ را بخرید و یک مدل ساخت طراحی یا انتخاب کنید. در کوتاه­ترین زمان ممکن طرح مورد نظر را برای شما خواهند ساخت. البته بعدها یک فرد (که مسلمان و یک کلاش واقعی بود) گفت که وقتی از طریق یک راننده آژانس یا هتل به جایی مراجعه می­کنید، 30% کمیسیون معرف روی جنس کشیده می­شود. به هر حال بهتر است که هیچ وقت از همان جایی که اقامت کرده­اید ماشین نگیرید.

کندی شهری است که آخرین پادشاه سین هاله، پیش از سرنگونی به دست انگلیسیان در آن حکومت می­کرده است. کندی برای سریلانکا، مانند اصفهان برای ایران است و سنت­های مربوط به سده­های اخیر در آن وجود دارد، مانند رقص محلی. یک دریاچه مصنوعی هم در وسط آن است که قرن­ها پیش برای آبیاری شالیزهای برنج ساخته شده است.

شهر نوروالیا یا انگلیس کوچک

روز بعدی به شهر نوروالیا رفتیم که به انگلیس کوچک معروف است. واقعا شما احساس می­کنید به یک دهکده در انگلیس رفته­اید. دیدن این شهر خیلی توصیه می­شود. البته دمای هوا پایین تر از بقیه جاهاست و باید لباس گرم همراه داشته باشید. ما در مهمان­پذیر Single Tree اقامت کردیم. فردا صبح به دیدن هورتون پلین و مزارع چای و کارخانه چای رفتیم. هورتون پلین یک منطقه حفاظت شده است که شما در آنجا بعضی حیوانات (یک نوع گوزن، خزندگان و پرنده­ها) را می­توانید ببینید و یک مسیر 3 کیلومتری خیلی زیبا برای پیاده روی دارد که شما در میانه راه از پرتگاه آخر دنیا دیدن می­کنید و در نهایت به یک آبشار بسیار زیبا می­رسد. در قسمتی از مسیر شما می­توانید مراحل تشکیل ابر از بخارهای جنگل را ببینید. (اگر تمایل به کمپ زدن داشته باشید می­توانید با پرداخت بلیت شب را در هورتون پلین بمانید.) در طول راه ما با یک آقای دبیر هنر از نژاد تامیل آشنا شدیم و کل مسیر را با ایشان همسفر بودیم و کلی راجع به مسائل فرهنگی و سیاسی مردم سریلانکا کسب اطلاع کردیم، و البته معرفی کاملی هم از دولت خودمان برای ایشان داشتیم.

روستای الا : ماسوله سری لانکا

روز بعد به الا (Ella) رفتیم. الا هم چند مسیر پیاده روی دارد که باید صبح خیلی زود رفت و اگر تا ساعت 8 بخوابید تقریبا کار خاصی نمی­توانید انجام دهید چون گرمای هوا اجازه پیاده روی طولانی را نمی­دهد (البته اگر یک ماه پیش رفته بودیم، به این گرمی برنمی­خوردیم). الا یک روستای دیدنی در سریلانکا است. مثل ماسوله خودمان، مناظر دیدنی دارد. البته بیشتر مناظر طبیعی هستند، و یک آبشار هم دارد. ما فرصت برای رفتن به آبشار را نداشتیم. از مناظر دیدنی الا، Ella Gap است، که تشکیل شده است از چند تپه که از میان آنها می­توان، جلگه­های کنار اقیانوس هند را دید. توضیح این که وسط سریلانکا، مرتفع است (حدود 2000 متر بالاتر از سطح متوسط آب دریا) و از تپه­های بی­شماری تشکیل شده است. کناره­های آن نیز جلگه­های مسطح هم ارتفاع دریاست. این تپه­ها (که بسیار مساعد کشت چای است) در برخی نقاط چشم انداز زیبایی به جلگه­های پیرامون دارد و Ella Gap یکی از آن­هاست. البته ممکن است هوا صاف نباشد، و عمق دید کافی نداشته باشید، و فقط مقداری تپه ببینید.

نشنال پارک یالا و دیدن حیوانات از نزدیک

روز بعد به تسا رفتیم برای دیدن نشنال پارک یالا (Yala) همه توریست­ها برای دیدن یالا، به تسا می­روند در آنجا اقامت می­کنند و صبح خیلی زود به یالا می­روند. میان تسا و یالا حدود 12 کیلومتر فاصله است. البته یالا هم امکانات اقامتی دارد، اما تسا شهر است و مناسب­تر. یالا یک نشنال پارک خیلی بزرگ است که شما خیلی از حیوانات نظیر آهو، گوزن خال­دار، تمساح، پلنگ، فیل، طاووس و ... را می­توانید ببینید. البته پیدا کردن بعضی از حیوانات بستگی به مهارت راننده جیپ دارد. که خوشبختانه راننده ما هم مهربان بود هم علاقمند و ما توانستیم پلنگ را هم که خیلی­ آفتابی نمی­شود ببینیم.

رفت و آمد سوسمارهای یک متری در شهر آناواتونا

بعد از شهر تسا دیگر فقط ساحل بود و آرامش و ورزش آبی. سری لانکا ساحل­های متفاوتی دارد مخصوص روحیات متفاوت. توریست­ها برای دیدن نهنگ در یک فصل خاصی به یکی از سواحل این جزیره می­روند و در سایر فصول آن ساحل بسیار آرام است و مخصوص کسانی که می­خواهند در یک محیط فوق آرام کنار دریا مطالعه کنند. اما برخی سواحل هم به دلیل داشتن امکانات برای ورزش­های آبی نظیر موج سواری٬ بالن سواری کنار ساحل٬ قایق سواری٬ ماهی­گیری٬ غواصی یا پاراشوت، مختص توریست­هایی هستند که به دنبال این گونه هیجان­ها هستند. سواحل هم بسیار تمیز هستند و برای شنا کردن جای مناسبی است. ما با اطلاعاتی که از قبل داشتیم تصمیم گرفتیم در آناواتونا دو روز و در نگومبو 2 روز اقامت کنیم. آناواتونا جای خوب و آرامی بود و ما در مهمان­پذیر راک ساکن شدیم که محیط بسیار خوبی داشت. با استفاده از آَشپزخانه آنجا، خودمان غذا تهیه می­کردیم. بعضی توریست­های این مهمان­پذیر اقامت­های شش ماهه یا حتی بیشتر داشتند. شما در تمام شهرهای ساحلی به راحتی میمون­ها و سنجابها را بالای درختها و در حیاط منازل می­بینید. در آناواتونا، ما دو سوسمار بزرگ یک متری (Land Monitor)  دیدیم. به راحتی در شهر رفت و آمد می­کردند!

شهر گاله و بازگشت به کلمبو

روز بعد به دیدن شهر گاله رفتیم که به دلیل دست نخورده بودن جزء مناطق ثبت شده این کشور در یونسکو است. این شهر یک قلعه بازمانده از دوره استعمار آلمانی­هاست. دیدن آن زمان زیادی لازم ندارد و یک نصف روز برای دیدن آن کافی است. عصر آن روز  به کلومبو رفتیم و بازهم چند تمپل و موزه را دیدم و به مک دونالد رفتیم و از یک همبرگر معمولی و بدون ادویه لذت بردیم و دست آخر هم با اینکه مطمئن بودیم چیزی جالبی نمی­توانیم بخریم اما به دیدن یک مرکز خرید رفتیم. در کلومبو با یکی دیگر از دوستان couchsurfing همراه بودیم و شهر را به اتفاق ایشان گشتیم.

ماهی­گیری در شهر نگومبو

روز بعد به شهر نگومبو رفتیم و در مهمان­پذیر پارادایس هالیدی اقامت کردیم که به نسبت، گرانتر از قبلی­ها بود اما امکاناتش هم خوب بود و کلا تمیز بود. در نگومبو شما می­توانید به ماهی­گیری و دیدن مردم ساکن جزایر کوچک­تر بروید. ما به ماهی گیری رفتیم و توانستیم کلی ماهی بگیرم که طبق قرارداد بین ما و راننده قایق متعلق به ما بود. برای ناهار ماهی­ها را به رستوران مهمان­پذیر دادیم برای ما کباب کرد و با دورچین تزئین کرده بود که یک ناهار بدون ادویه خوشمزه بود. اگر فرصت بیشتری داشتیم می­توانستیم به موج سواری هم برویم اما موج سواری نیاز به آموزش دو روزه داشت که ما فرصت نداشتیم. (البته اگر به نقشه دقت کنید، ما به جای نگومبو، باید به بنتوتا می­رفتیم، اما به دنبال ورزش­های آبی به نگومبو رفتیم، که بعدها فهمیدیم بنتوتا از این نظر غنی­تر بود)

مردم مهربان و طبیعت محشر سریلانکا

مردم سریلانکا خیلی مهربان هستند و کلا توریست خیلی احترام می­گذارند. ایرانی­ها خیلی کم به سریلانکا می­روند و اکثر مردم محلی می­گویند ما تا کنون ایرانی ندیده­ایم. سرعت اینترنت در این کشور خیلی بهتر از ایران است. اکثر مهمان­پذیرها نیز به اینترنت متصل هستند که یا به صورت رایگان و یا در ازائ مبلغ 2000 تومان شما می­توانید استفاده کنید. طبیعت سریلانکا محشر است هرچه که دوست دارید ببینید از جنگل گرفته تا آبشار تا حیوانات و مناظر زیبا و تپه­های رویایی سواحل آبی و تمیز و... همه و همه در اختیار شماست. گونه­های گل و گیاه در سریلانکا بسیار متنوع است. حتی اگر شما اهل گل و گیاه هم نباشید لحظات بسیاری توجه شما به گلهای بسیار زیبا و عجیب جلب می شود و می­توانید عکسهای زیبایی از گلهای این جزیره تهیه کنید. برای دریافت اطلاعات بیشتر می­توانید با نگارنده مکاتبه نمایید.

چرا سری لانکا را انتخاب کردیم؟

من و همسرم جاهای زیادی داخل ایران را به صورت بک پکر رفته بودیم. اما در مورد خارج از ایران با تور سفر کرده بودیم و برای تصمیم­گیری ابتدا کمی تردید داشتیم. اما بالاخره تصمیم گرفتیم یکبار امتحان کنیم. بدون تور سفر کردن تجربه کاملا متفاوتی به شما می­دهد. و هرکدام ویژگی­های خاص خودشان را دارند که در ادامه گزارش به آن اشاره شده است. اما به نظر من گزینه بدون تور جالب­تر است. چون ما می­خواستیم تعطیلات عید سفر برویم باید کشوری را انتخاب می­کردیم که از نظر آب و هوا سرد نباشد و این مسئله باعث محدود شدن گزینه­ها می­شود. بالاخره مالدیو را انتخاب کردیم اما پس از کمی تحقیق راجع به هزینه­ها متوجه شدیم که کشور مالدیو امکانات زیادی برای بک­پکرها در نظر نگرفته است (نظیر مهمان­پذیرهای ارزان). این مسئله سبب شد که به کشور سری­لانکا که از این جهات بسیار غنی است و کلی مهمان­پذیر ثبت شده در لولنی پلنت lonly planet دارد برویم.

اطلاعاتی مختصر راجع به کشور سری لانکا

سری لانکا بزرگترین جزیره اقیانوس هند است که در جنوب شرقی هند واقع است. بافت فرهنگی مردم آن شباهت بسیاری به هند دارد. واحد پول آن روپیه است و ارزش یک روپیه نزدیک به 10 تومان است. مردم این کشور از دو دسته تامیل و سین هاله تشکیل می­شوند که تامیل­ها در نوار شمال و سین هاله­ها در بخش مرکزی و جنوبی این کشور ساکن هستند. فعلا دوران جنگ میان این دو دسته پایان یافته و توریست­ها می­توانند از این کشور دیدن کنند. مردم این کشور 72٪ نژاد سینهالی، ۱۸ ٪ نژاد تامیل و ۷ ٪ دارای نژاد مور هستند. همچنین دین ۷۶ ٪ مردم سری­لانکا بودایی، ۸ ٪ مسلمان، ۸ ٪ هندو و ۶ ٪ مسیحی هستند. زبان‌های رسمی سری­لانکا، سینهالی و تامیلی است، اما تقریبا 80٪ مردم با زبان انگلیسی آشنایی دارند. این کشور ذخایر معدنی کمی دارد اما از نظر کشاورزی غنی است و به عنوان مهمترین محصولات صادراتی این کشور می­توان از نارگیل٬ چای٬ کئوچو و کنف نام برد. سری­لانکا دارای طبیعت بسیار غنی است به همین دلیل در سال­های اخیر یکی از مهمترین مقاصد توریستی در دنیا است. این کشور یکی از ضعیف­ترین اقتصادها را در آسیا دارد اما به هرحال در حدود 20٪ درآمد این کشور از طریق صنعت توریست تامین می­شود.

بدون تور چگونه به کلمبو برویم؟

از ایران به کلومبو پایتخت این کشور پرواز مستقیم وجود ندارد اما تقریبا از ایران به کلومبو 6 ساعت پرواز است که لازم است توقف در فرودگاه کشور واسط هم لحاظ شود. برای رفتن به سری لانکا دو گزینه وجود دارد یکی اینکه از یک تور ایرانی یا خارجی استفاده کنید و دیگر اینکه خودتان با مطالعه و تحقیق قبلی برای سفر برنامه ریزی نمایید و بروید. اگر گزینه اول را انتخاب کنید هم در تهران هم در شیراز آژانس­هایی هستند که این تور را در برنامه کاری خود دارند و یا شما می­توانید از طریق آژانس­های خارجی نظیر ایرعربیا اقدام به ثبت نام نمایید. اگر از طریق تور سفر نمایید در هتل­های 5 یا 4 ستاره اقامت می­نمایید و از جاهای مدرن سریلانکا دیدن می کنید و از نظر بهداشتی و غذایی مشکل کمتری خواهید داشت و در تمام مدت تور برنامه ریزی سفر و تردد شما به عهده آژانس است (البته با پرداخت هزینه مجدد که بابت گشت­های شهر مطالبه می­شود) و کمتر با مردم این کشور در مراوده هستید. ما برای سفر گزینه دوم را انتخاب کردیم و تصمیم گرفتیم نوروز 89 با کوله پشتی به سری لانکا برویم. از آنجا که پرواز مستقیم برای سری لانکا از ایران وجود ندارد باید ابتدا به یکی از کشورهای همسایه رفت و سپس به سری­لانکا، که با بررسی که ما انجام دادیم٬ ارزان­ترین حالت استفاده از ایرعربیا بود. این خطوط هوایی پذیرایی نمی کنند و خدمه آن هم از اخلاق چندان خوبی برخوردار نیستند. اما به هر حال با حفظ کیفیت هواپیما (AirBus) بلیت آن ارزان­تر از بقیه خطوط هواپیمایی است. برای تهیه بلیط  از شیراز به شارجه و از شارجه به کلمبو رفت و برگشت نفری 750 دلار باید هزینه کرد که اگر مستقیم نتوانید بلیت را تهیه نمایید (پرداختی اینترنتی) و به دفتر ایرعربیا در تهران مراجعه نمایید کمی گرانتر می شود. با گرفتن پرواز رفت و برگشت (دوسر)، تخفیف قابل توجهی روی قیمت بلیت خواهید گرفت.

هزینه تاکسی در سری لانکا

مطالب کلی که در مورد گزینه دوم باید بگویم یکی هزینه بسیار بالای کرایه تاکسی است که تقریبا 7 برابر ایران است. دیگری عدم دسترسی به اشخاص یا موسسات معتبر نظیر آژانس­هاست و طبیعتا وقتی شما نتوانید از طریق موسسات قانونی برای تهیه وسیله نقلیه اقدام نمایید خیلی از راننده­های محلی بدشان نمی­آید که مبلغ بیشتری از توریست دریافت نمایند. وقتی شما با یک راننده تاکسی یا مدیر یک مهمان پذیر مواجه می شوید و برای یک سفر درون شهری یا بیرون شهری از خدمات­شان استفاده می­کنید اغلب قیمت خیلی بالایی به شما پیشنهاد می­دهند. (راننده تاکسی تقریبا قیمت 10 برابر قیمت معمول را مطالبه می کند، که معمولا با اولین مرحله چانه زنی به بیش از نصف کاهش پیدا می­کند). مردم سریلانکا بسیار مهربان و با محبت هستند و بعضی وقت­ها خیلی کارهای باور نکردنی برای توریست انجام می­دهند. اما افرادی که کالا یا خدماتی به توریست ارائه می دهند دریافت پول بیشتر از معمول ناراحتشان نمی­کند.

وضعیت غذا و بهداشت در سری لانکا

مسئله بعدی مسئله غذاست کلا وضعیت بهداشتی در سریلانکا باورکردنی نیست و فقط وضعیت غذایی در هتل­های خیلی خوب قابل پذیرش است. چون حتی در این گونه هتل­ها هم بالاخره غذاها اغلب به شیوه محلی طبخ می­شود و با ذائقه ما ناسازگار است. از ادویه­های بدبویی برای غذا استفاده می­کنند. برنج یا بو می­دهد یا خام است. (ماکارونی و برنج را در مرحله آبکش نمودن سرو می­کنند، در یک مهمان­خانه، ماکارونی آب­کش شده­ی سرد با پنیر پیتزا به خورد ما دادند) بعضی جاها شما مجبور می شوید از آب معدنی که درب آن مجددا با چسب نواری توسط افراد محلی پلمپ شده استفاده کنیدL و چاره دیگری ندارید (ما در منطقه سیگیریا با این نوع آب معدنی آشنا شدیم). اسنک­ها و میان وعده­ها مانند کیک و.. بسته بندی ندارند و شما نمی­توانید اعتماد کنید و چیزی خریداری نمایید. بسته بندی معتبری که هنوز در این کشور به چشم می­خورد و برای مواد غذایی استفاده می شود برگ جدا شده از دفتر مشق بچه ها و روزنامه است که البته سابق در ایران هم مرسوم بود. (کلا شما زمانی که در سری­لانکا به سر می­برید احساس می­کنید حدودا 20 سال به عقب برگشته اید.) هرچقدر هم هوا گرم باشد شما نمی­توانید اعتماد کنید و بستنی بخورید. مگس همه جا حضور موثر دارد. البته با کمی مدارا می­توانید با خوراکی های محدودی نظیر بیسکوییت و پنیر و ماست که بسته بندی مناسبی دارند مشکل را برطرف نمایید. (همان طور که در بالا اشاره کردم اگر شما با تور به سریلانکا بروید با هیچ کدام از این مسائل روبرو نخواهید شد.) خیلی از مهمان­پذیرها به شما اجازه آشپزی می­دهند و می­توانید مواد غذایی را تهیه و خودتان مطابق سلیقه خودتان غذا بپزید. در بعضی شهرها از سوپرمارکت خبری نیست و فقط بقالی­های سنتی هست، که اگر وارد این گونه بقالی ها نشوید بهتر است. توصیه ما به سایر افرادی که قصد بازدید از این کشور را دارند این است که اگر برایشان مقدور است 5 الی 6 وعده  از غذاهای بسته­بندی موجود در ایران نظیر غذاهای هانی به همراه داشته باشند. و نیز یک ست ظروف تهیه غذا (مخصوص بک پکرها) داشته باشند و چون هواپیما اجازه همراه داشتن گاز را نمی­دهد بهتر است گاز کوچک مخصوص سفر از آنجا تهیه شود.

 

با تشکر از زحمات دوستان برای ارسال این سفرنامه حرفه ای و زیبا

نویسنده سفرنامه: زهرا     ایمیل نویسنده:  nessari182@yahoo.com

ویرایش و نهایی کردن سفرنامه: جمشید عزیز(نویسنده خاطرات سفر با قطار به استانبول در همین وبلاگ).  ایمیل جمشید: tourmaline_hex@yahoo.com

زمان سفر : نوروز ۱۳۸۹  

نوشته شده در  سه شنبه سی و یکم فروردین 1389ساعت 10:48 
+ محمد ; ۸:٥۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٢/٢٥
comment نظرات ()

سفر به سری لانکا

خاطرات مهدی از سفر سری لانکا

سفرنامه مهدی

سفر به سری لانکا(قسمت اول)

جای همه دوستان خالی خیلی خوش گذشت . اول از همه باید از کیفیت خدمات هتلها که واقعا از چنین کشوری بعید بود بگم . ببرهای تامیل در شمال سریلانکا هستن ما به جنوب رفته بودیم از سه تا شهر دیدن کردیم شهر جنگلی کندی و شهر ساحلی آهونگالا و پایتخت که کلمبو بود.
از نظر آب وهوا مثل کشورهای جنوب شرق آسیا بود ولی از طبیعت بکر و دستنخورده اون خیلی لذت بردیم شاید به خاطر اینکه توی دوتا شهر اولی جائی برای خرید نبود !
جالب توجه اینکه به ایرانیها خیلی احترام میذاشتن و دوستمون داشتن . در هتل هیلتون شهر کلمبو حتی سفره هفت سین چیده بودن و یک سالن شباه هم مخصوص ایرانیها بود . ولی بر خلاف کشورهای جنوب شرقی آسیا از دیسکو و نایت کلاب خبری نبود فقط کازینو داشتن که اکثرا هم شلوغ بود
در پست بعدی سعی میکنم چندتا مکان دیدنی رو که رفتیم معرفی کنم

سفرنامه مهدی

سفر به سری لانکا(قسمت دوم)

تا جائیکه من فهمیدم تنها فرودگاه بین المللی سریلانکا در شهر کلمبو قرار داره
ساعت 4 صبح به وقت محلی به اونجا رسیدیم مقصد ما شهر جنگلی کندی بود که حدود 110کیلومتر از کلمبو فاصله داشت و باید با اتوبوس به اونجا میرفتیم
در فرودگاه مقداری دلار به روپیه (واحد پول سریلانکا) تبدیل کردم و یه سیم کارت خریدم چون قبلا میدونستم که چنج و خرید سیم کارت داخل فرودگاه راحتتره
در فرودگاه هر دلار امریکا 112.4روپیه چنج میشد تقریبا هر روپیه معادل 9تومان ما بود
قیمت سیم کارت هم 300روپیه بود و هر چقدر میخواسیتی میتونستی شارژ کنی
در هنگام سوار شدن به اتوبوس با حلقه گل از ما استقبال کردن
و شروع به حرکت کردیم
وضعیت جادهها بسیار بد بود به طوری که فاصله 110کیلومتری حدود 4 ساعت طول کشید اینجورکه میگفتن این جاده ها از زمان انگلیسیها هنوز تغییری نکرده بود
به هتل
Earl's Regency شهر کندی رسیدیم و پس از استقبال با گل نیلوفر (فقط به خانمها میدادند) و حوله مرطوب و با شربت پذیرائی شدیم و کلید اتاقمنو گرفتیم
شهر کندی پایتخت قدیم پادشاه سریلانکا بود و به عنوان شهر فرهنگی شناخته میشد و تنها شهری بوده که استعمار انگلیس نتونسته بو اونجا نفوذ کنه
بعدازهمون روز به دیدن معبد دندان بودا رفتیم
گفته میشد که دندان نیش بودا در زمانی که جسد اونو سوزاندند توسط یک پرنسس برداشته شده و اکنون در این معبد نگهداری میشد . هر هفت سال یکبار اونو بیرون میاوردند و مراسم خاص اونو انجام میدادند . داخل معبد اجازه عکسبرداری و فیلمبرداری منوط به پرداخت 300 و 600 روپیه بود (که قبلا اصلا مجاز نبوده )احتمالا کاهنان معبد با این پول بودا رو راضی میکردند!!!!
نمیدونم چطوری میتونم عکسهار ا برات بفرستم
بعد از بازدید معبد به یک سالن نمایش بیرون از معبد برای دیدن رقص محلی رفتیم اونجا از همه کشورها اومده بودن ولی به خاطر تعطیلات نوروز تعداد ایرانیها بیشتر بود
بعد از اجرای چند رقص (حدود 12 نمایش ) نمایش عبور از روی اتش با پای برهنه بود
که برای من جالب بود بعد از این به هتل برگشتیم که دیگه هوا تاریک شده بود

نویسنده : مهدی          پست الکترونیک مهدی

+ محمد ; ٧:٢۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٢/٢٥
comment نظرات ()