عاشق سفر

سفر به سری لانکا

خاطرات مهدی از سفر سری لانکا

سفرنامه مهدی

سفر به سری لانکا(قسمت اول)

جای همه دوستان خالی خیلی خوش گذشت . اول از همه باید از کیفیت خدمات هتلها که واقعا از چنین کشوری بعید بود بگم . ببرهای تامیل در شمال سریلانکا هستن ما به جنوب رفته بودیم از سه تا شهر دیدن کردیم شهر جنگلی کندی و شهر ساحلی آهونگالا و پایتخت که کلمبو بود.
از نظر آب وهوا مثل کشورهای جنوب شرق آسیا بود ولی از طبیعت بکر و دستنخورده اون خیلی لذت بردیم شاید به خاطر اینکه توی دوتا شهر اولی جائی برای خرید نبود !
جالب توجه اینکه به ایرانیها خیلی احترام میذاشتن و دوستمون داشتن . در هتل هیلتون شهر کلمبو حتی سفره هفت سین چیده بودن و یک سالن شباه هم مخصوص ایرانیها بود . ولی بر خلاف کشورهای جنوب شرقی آسیا از دیسکو و نایت کلاب خبری نبود فقط کازینو داشتن که اکثرا هم شلوغ بود
در پست بعدی سعی میکنم چندتا مکان دیدنی رو که رفتیم معرفی کنم

سفرنامه مهدی

سفر به سری لانکا(قسمت دوم)

تا جائیکه من فهمیدم تنها فرودگاه بین المللی سریلانکا در شهر کلمبو قرار داره
ساعت 4 صبح به وقت محلی به اونجا رسیدیم مقصد ما شهر جنگلی کندی بود که حدود 110کیلومتر از کلمبو فاصله داشت و باید با اتوبوس به اونجا میرفتیم
در فرودگاه مقداری دلار به روپیه (واحد پول سریلانکا) تبدیل کردم و یه سیم کارت خریدم چون قبلا میدونستم که چنج و خرید سیم کارت داخل فرودگاه راحتتره
در فرودگاه هر دلار امریکا 112.4روپیه چنج میشد تقریبا هر روپیه معادل 9تومان ما بود
قیمت سیم کارت هم 300روپیه بود و هر چقدر میخواسیتی میتونستی شارژ کنی
در هنگام سوار شدن به اتوبوس با حلقه گل از ما استقبال کردن
و شروع به حرکت کردیم
وضعیت جادهها بسیار بد بود به طوری که فاصله 110کیلومتری حدود 4 ساعت طول کشید اینجورکه میگفتن این جاده ها از زمان انگلیسیها هنوز تغییری نکرده بود
به هتل
Earl's Regency شهر کندی رسیدیم و پس از استقبال با گل نیلوفر (فقط به خانمها میدادند) و حوله مرطوب و با شربت پذیرائی شدیم و کلید اتاقمنو گرفتیم
شهر کندی پایتخت قدیم پادشاه سریلانکا بود و به عنوان شهر فرهنگی شناخته میشد و تنها شهری بوده که استعمار انگلیس نتونسته بو اونجا نفوذ کنه
بعدازهمون روز به دیدن معبد دندان بودا رفتیم
گفته میشد که دندان نیش بودا در زمانی که جسد اونو سوزاندند توسط یک پرنسس برداشته شده و اکنون در این معبد نگهداری میشد . هر هفت سال یکبار اونو بیرون میاوردند و مراسم خاص اونو انجام میدادند . داخل معبد اجازه عکسبرداری و فیلمبرداری منوط به پرداخت 300 و 600 روپیه بود (که قبلا اصلا مجاز نبوده )احتمالا کاهنان معبد با این پول بودا رو راضی میکردند!!!!
نمیدونم چطوری میتونم عکسهار ا برات بفرستم
بعد از بازدید معبد به یک سالن نمایش بیرون از معبد برای دیدن رقص محلی رفتیم اونجا از همه کشورها اومده بودن ولی به خاطر تعطیلات نوروز تعداد ایرانیها بیشتر بود
بعد از اجرای چند رقص (حدود 12 نمایش ) نمایش عبور از روی اتش با پای برهنه بود
که برای من جالب بود بعد از این به هتل برگشتیم که دیگه هوا تاریک شده بود

نویسنده : مهدی          پست الکترونیک مهدی

+ محمد ; ٧:٢۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٢/٢٥
comment نظرات ()