عاشق سفر

سفر به تایلند - بخش هفتم

از جنوب تایلند تا کوالالمپور

دفتر اتوبوسرانی شهر "هات یائی" مثل یک مغازه بود البته مطمئنا ترمینال اتوبوسرانی اصلی شهر جائی دیگر بود. حدود نیم ساعت در این دفتر معطل شدیم تا اتوبوس آمد. ظاهر بیرونی اتوبوس از داخلش بهتر بود. طبق بلیط، باز هم ردیف آخر به ما رسیده بود. اما در کل قابل تحمل بود چون چندین بار در راه برای غذا و دستشوئی توقف میکرد.

بر باد رفته 

دو دختر و سه پسر جوان توریست فرانسوی در صندلی های جلوتر از ما نشسته بودند که یکی از خانمها میگفت که ساکن پاریس هستند. هر چند فرانسوی صحبت میکردند اما فکر کنم اصلیتشان مال آمریکای جنوبی بود و کارهای عجیبی میکردند مثلا دخترها پایشان را بالای سر صندلی جلوئیشان میگذاشتند که بنظرم کار مودبانه ای برای خانم های پاریسی نبود. هر چه درباره فرهنگ و باکلاسی مردم فرانسه شنیده بودم همه اش بر باد رفت.

نزدیک مرز مالزی به شهر Sadao رسیدیم از این شهر دو راه برای رسیدن به مرز مالزی وجود داشت یکی در سمت غرب که به شهر مرزی Padang Besar میرفت که مرز عبور قطار بانکوک به کوالالمپور بود و یکی در جنوب که امتداد جاده ای بنام Phet Kasem  بود که ما رفتیم. یکساعت بعد از حرکت اتوبوس به مرز تایلند - مالزی رسیدیم. عبور از مرز راحت و بدون دردسر بود. ابتدا در باجه های کنترل پاسپورت تایلند مهر خروج زدیم. ( نقشه گوگل نقطه مرزی تایلند به مالزی )

ویزای لب مرز خوشمزه!!!

فاصله بین باجه های کنترل خروج از تایلند و باجه های کنترل ورود به مالزی نسبتا زیاد بود و موتورسیکلتهای اجاره ای برای طی کردن این مسیر ایستاده بودند که البته ما با اتوبوس خودمان این مسیر را طی کردیم. خوشبختانه مالزی جزو معدود کشورهایی است که لب مرز ویزا به ایرانیان میدهد. خوردن مهر ورود بی دردسر در پاسپورتها٬ برایمان لذت بخش بود. دوستانی که مشکلات دریافت ویزا برای اروپا و یا آمریکا را پشت سر گذاشته اند میدانند دریافت ویزای لب مرز چه مزه ای میدهد.

غذایی که خوردن نداشت

چند کیلومتر پس از مرز اتوبوس برای نهار توقف کرد که علاوه بر مغازه و رستوران در این محل یک صرافی بود که هر دلار را ۳.۳ رینگیت تبدیل میکرد قیمت هر رینگیت مالزی ۳۰۰ تومان بود. بعد در رستوران که بوفه اپن داشت غذای مختصری خوردیم که البته میز و صندلی های خیلی کثیفی داشت. اگر اول میز و صندلی ها را دیده بودم هیچوقت از رستوران غذا نمیخریدم.

حجابی که کمرنگ شد

بعد از ورود به خاک مالزی، اولین چیزی که توجه را جلب میکرد و مانتو و روسری دختر مدرسه ایها و لباس یک شکل و کلاه دانش آموزان پسر بود شبیه همان کلاهی که رهبر مالزی، "ماهاتمیر محمد" بسر میگذارد. اسلام دین رسمی مالزی است و من انتظار دیدن حجاب خانمها و دخترها را داشتم. اما با نزدیک شدن به کوالالمپور این حجابها بتدریج کمرنگ شد بطوری که در طی اقامتمان در شهر کوالا، بجز مواقعی که چشممان به یک مسجد میخورد فراموش میکردیم که در یک کشور اسلامی هستیم ظاهرا شهرهای دور افتاده و کم جمعیت علاقه بیشتری به رعایت پوشش اسلامی داشتند. این موضوع در ترکیه هم مصداق داشت. به این شکل که ساکنان نزدیک مرزهای ایران و سوریه٬ در ترکیه٬ علاقه بیشتری به رعایت حجاب نشان میدادند.

دنیا در سلطه چینی ها

موضوع جالب دیگر وجود خط چینی در زیر تقریبا تمام تابلوهای شهرهای مسیر بود که خبر از وجود جمعیت قابل توجه و بانفوذ چینی ساکن در مالزی میداد. و میشد حدس زد که تمام شهرهای بزرگ مالزی محله چاینا توون دارند. البته تقریبا در تمام شهرهای مهم دنیا٬ محله چاینا توون وجود دارد٬ بنظر من٬ چینیها با جمعیت و اقتصادشان دنیا را تصرف کرده اند. آمریکا عمرا بتواند با آنها رقابت کند. خیلی دوست دارم بعدا یک تحقیق راجع به چاینا توون ها در کشورهای مختلف٬ انجام دهم و نتیجه اش را در همین وبلاگ بیاورم.

برای رسیدن به کوالالمپور از شهرهای جیترا٬ آلور سیتار٬ پینانگ و ایپوه گذشتیم. که در شهر ایپوه حدود یک ساعت توقف داشتیم.

قیمت بنزین در مالزی و تایلند

به خاطر علاقه ای که به سفر با خودرو شخصی ام دارم همیشه قیمت بنزین در کشورهای مختلف برایم جالب بوده قیمت بنزین بدون سرب معمولی٬ در مالزی ۱.۸ رینگیت و قیمت بنزین سوپر ۲.۰۵ رینگیت بود.(هر رینگیت ۳۰۰ تومان). که از تایلند ارزانتر بود. در آنجا هر لیتر بنزین معمولی ۳۰ بات بود.

به کوالالمپور خوش آمدید

به زبان مالایی خوش آمدید "سلامت داتانگ" گفته میشود. که بر روی تابلوهای ورودی شهر دیده میشد. بالاخره ساعت ۷.۳۰ دقیقه شب٬ اتوبوس ما را در مرکز شهر کوالالمپور پیاده کرد. اصلا نمیدانستیم کجای شهر هستیم٬ از طرفی هتل هم که رزرو نکرده بودیم٬ حتی برعکس بانکوک که اسم محلات و خیابانهای مهمش را از حفظ بودم٬ از کوالالمپور بجز برج دو قلو و چاینا توون اسم جایی را بلد نبودم. خوب بهترین کار ممکن تهیه نقشه شهر بود. از یک کیوسک روزنامه فروشی با ۱۰ رینگیت یک نقشه خریدم و از روزنامه فروش خواستم که موقعیتی که در آن قرار داریم را روی نقشه به ما نشان دهد. در خیابان سلطان محمد بودیم. و بعدا فهمیدم که درست روبروی چاینا توون هستیم. 

انتخاب هتل در کوالالمپور

داخل چاینا توون یک هتل بود بنام هتل Malaya که بنظر سه ستاره و مناسب میرسید. قیمت را پرسیدم اتاق دو نفره شبی ۱۷۰ رینگیت. داخل اتاقها نسبتا تمیز بود.تصمیم گرفتیم فعلا در این هتل بمانیم تا موقعیت محلات شهر بتدریج دستمان بیاید. هتلی که بعدا گرفتیم روبروی تایمز اسکوئر در محله بوکیت بینتانگ بود٬ بنام هتل Melia البته با قیمت شبی ۳۰۰ رینگیت٬ که خیلی تمیز و لوکس بود. کاش از اول این هتل را میگرفتیم. اول فکر میکردم بهترین محل شهر کوالالمپور برای گرفتن هتل اطراف برجهای دو قلوست اما محله بوکیت بینتانگ خیلی بهتر بود چون پر از فروشگاه و مراکز خرید بود و خط مترو هم از وسطش میگذشت.

چاینا توون کوالالمپور

خوبی هتل مالایا این بود که درست در وسط بازار چاینا توون بود و میتوانستیم بدون احساس خستگی همه آنرا بگردیم بعد از خروج از هتل و در سمت راست٬ خیابانی باریک به رستورانها و فست فودهای چینی ختم میشد که میز و صندلی های خود را در پیاده رو چیده بودند و کارکنانشان مردم را دعوت به نشستن میکردند کلا دو بار آنجا غذا خوردیم که بنظرم غذاهایشان خوب بود. داخل بازار میوه های تازه محلی که خیلی شبیه میوه های تایلندی بودند هر نایلون کوچک یک رینگیت بفروش میرسید. یکی از روزها هنگام بازگشت به هتلمان در چاینا توون باران شدیدی گرفت که ۳ الی ۴ ساعت طول کشید. شانس آوردیم به هتل نزدیک بودیم.

هزینه تلفن و اینترنت در مالزی و تایلند

سیم کارتهایی که از بانکوک برای موبایلمان خریده بودیم در کوالالمپور آنتن نمیداد و غیر فعال بود. برای همین برای تماس با ایران خواستیم از تلفن هتل مالایا استفاده کنیم. اما مسئول رسپشن گفت که هزینه تلفن از هتل گران تمام میشود و پیشنهاد کرد که برای تماس٬ از کافی نت یک مهمان پذیر کوچک٬ که در یکی از کوچه های چاینا توون و روبروی هتل دراگون بود استفاده کنیم. کافی نت مزبور برای هر دقیقه تماس ۴ رینگیت و برای استفاده از اینترنت ساعتی ۳ رینگیت گرفت. که منصفانه بود. نکته جالب هنگام شماره گیری این بود که هم در تایلند و هم در مالزی٬ کد ایران را بجای ۰۰۹۸ باید ۰۰۱۹۸ میگرفتیم.

در تایلند هم برای استفاده از اینترنت٬ در فرست هتل بانکوک٬ از رسپشن٬ فیش دارای یوزر نیم٬ پسورد٬ خریدم که هر نیم ساعت ۹۰ بات بود. اما هزینه استفاده از اینترنت در کافی نتهای ارزان قیمت داخل شهر بانکوک٬ ساعتی ۳۰ بات بود.

دیدنیهای مالزی

مالزی دیدنیهای زیادی دارد و بجز کوالالمپور شهر پینانگ ٬ جزیره لنکاوی و جنتینگ هایلند از نقاط مهم توریستی مالزی هستند اما چون وقت زیادی نداشتیم تصمیم گرفتیم فقط دیدنیهای کوالالمپور را ببینیم. تا آنجا که من دستم آمد مهمترین دیدنی های کوالا شامل: ۱- برجهای دو قلو ۲- پارک سرگرمی سان وی لیگون ۳- غار باتو   ۴- چاینا توون  ۵- آکواریوم Aquaria KLCC    و ۶- پارک پروانه ها و پرندگان ۷ - باغ ارکید ۸- پارک آهوان موش مانند. که سه مورد آخر همه در لیک گاردن واقع شده اند.  از بین این دیدنی ها آنهایی را که رفتیم و جاهایی که جالب بودند را برایتان خواهم نوشت...

پیوندهای مفید:

 دیدنیهای مالزی

 نقشه گوگل هتل مالایا و چاینا توون کوالالمپور و نقشه گوگل هتل ملیا

 آدرس سایت یک آژانس مسافرتی در میدان تایمز اسکوئر کوالالمپور که تورهای دو سه روزه از مالزی به کشورهای اطراف مثل تایلند٬ جزیره بالی در اندونزی ٬ سنگاپور ٬ هنگ کنگ و ماکائو میگذارد. و قیمتهایی در حدود ۲۰۰ الی ۳۰۰ رینگیت برای هر نفر دارد. راست و دروغ با خودش. البته بجز اندونزی که لب مرز به ایرانیان ویزا میدهد مشکل ویزای سایر کشورها برای پاس ایرانیمان فکر کنم وجود داشته باشد.

برجهای دو قلوی کوالالمپور

اولین جایی که در کوالالامپور برای بازدید انتخاب کردیم برجهای دو قلوی پتروناس یا  KLCC  بود که مخفف کلمات  Kuala Lumpur City Centre است(اطلاعات بیشتر). از چاینا توون تا KLCC حدود ۱۰ رینگیت کرایه به یک تاکسی دادیم. البته تاکسی متر داشت و آنرا روشن کرد ولی بعدا فهمیدیم گیر آوردن تاکسی های منصف در کوالالمپور از بانکوک سخت تر است. نکته جالب در مورد تاکسی های مالزی این بود که بر روی درب های جلو ماشین٬ نام راننده را نوشته بودند. و تاکسیها همه مدلهای مختلف مارک "پروتون" بودند که مدل "جنتو"ی آنها به ایران وارد شده است.   

فروشگاه مدرن سوریا

درست زیر برجهای KLCC فروشگاه لوکس و مدرن سوریا قرار گرفته که البته قیمتهایش مناسب نمیباشد اما در طبقه پنجم آن یک مجموعه تفریحی قرار گرفته که برای وقت گذرانی بد نیست. علاوه بر بازدید از برجها و عبور از پل بین دو برج٬ میتوان از پارک KLCC که روبروی برجها قرار گرفته هم بازدید کرد که بخش فواره های موزیکال آن جالب است. در همین پارک٬ آکواریوم بزرگ Aquaria قرار دارد اما چون نمونه اش را در بانکوک رفته بودیم از دیدنش صرفه نظر کردیم.

تور خرید شکلات در کوالالمپور

بعد از بازدید از برجهای KLCC  برای رفتن به فروشگاههای محله بوکیت بینتانگ دوباره تاکسی گرفتیم. راننده تاکسی با چرب زبانی شروع کرد به تعریف کارخانه های تولید شکلات در مالزی و اینکه علاوه بر بازدید میتوانیم برایگان انواع شکلاتها را بچشیم و اگر مایل بودیم بخریم. خوب ما که با این ترفندها در فروشگاههای جواهرات در بانکوک آشنا شده بودیم. گفتم که ما فقط بازدید منهای خرید خواهیم داشت. راننده هم قبول کرد. تولیدی شکلات٬ داخل یک خیابان فرعی بود. و از پارامترهای یک تولیدی فقط فروشگاهش را داشت. فروشگاه شلوغ بود. بعنوان یک بازدید بد نبود خصوصا که میتوانستیم از آنها بچشیم.

عاشق سفر و عاشق شکلات

من و خانمم عاشق شکلات هستم آنهم شکلاتهای مارک نستله٬ و هر بار سفر میرویم برای مصرف یکی دو ماه٬ ذخیره همراه خود به ایران می آوریم. به خاطر همین یک معیار و محک برای سنجش طعم و قیمت شکلاتهای مالزی داشتیم. از قیمت همان غرفه های نخست مشخص بود که با وجودی که طعمشان به پای نستله هلندی نمیرسد اما قیمتهایشان بالاتر بود. اما با زیرکی سعی کرده بودند تا با بسته بندی شکلاتها در عروسک٬ و ظرفهای لوکس توجه مشتریها را جلب کنند. با تمام این تفاصیل اما چند بسته  خرید کردیم که حدود ۵۰ رینگیت شد.

راننده تاکسی بجز فروشگاه شکلات ما را به یک تولیدی لباس هایی که پارچه هایش با دست نقاشی شده بودند و یک تولیدی کیف و کفش چرم حیوانات مختلف مثل ماهی٬ تمساح و ... در همان نزدیکی برد که چون قیمتها خیلی بالا بود چیزی مناسب خرید نیافتیم. به راننده گفتم دیگر هیچ جا نمیخواهیم برویم ما را به بوکیت بینتانگ برسان. او هم کرایه ۴۵ رینگیت طلب کرد که ۴۰ رینگیت به وی دادم. میدانستم زیاد گرفته اما حدود یک ساعت و نیم همراه ما بود و اشکالی نداشت.

+ محمد ; ۸:٤٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٢/۱٩
comment نظرات ()